5500-5503 B parki z nazwą emisji czyste** Ginące zawody

Znaczki w parkach ząbkowane czysty bez podlepki ani jej śladu z nazwą emisji na marginesach.

W świecie, który zmienia się szybciej niż kiedykolwiek, dawne rzemiosła stają się bezcennymi świadectwami historii, umiejętności i codziennego życia minionych pokoleń. Zawody, które jeszcze niedawno były naturalnym elementem krajobrazu wsi i miasteczek, dziś stopniowo zanikają, ustępując miejsca produkcji masowej i nowym technologiom. Emisja filatelistyczna „Ginące zawody” przypomina o tych profesjach, których fundamentem była ręczna praca, czasochłonny proces tworzenia oraz przekazywana z pokolenia na pokolenie wiedza. Każde z przedstawionych rzemiosł to nie tylko technika, ale także opowieść o relacji człowieka z naturą, o cierpliwości, precyzji i szacunku dla materiału. Zachowanie pamięci o tych zawodach jest ważnym elementem ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Choć wiele z nich odchodzi wraz ze zmieniającym się rytmem współczesności, wciąż żyją w muzeach, archiwach oraz w rękach pasjonatów, którzy dbają o ciągłość tradycji.

Emisja przedstawia cztery tradycyjne rzemiosła, ukazane poprzez archiwalne i współczesne materiały fotograficzne, uzupełnione detalami gotowych wyrobów i charakterystycznych narzędzi pracy. Każdy zawód wyróżniono osobnym polem kolorystycznym i podpisem:

-Hafciarstwo – piękno zapisane nicią  Jedna z najstarszych form zdobienia tkanin, znana już w starożytnych cywilizacjach Egiptu i Chin. Polega na wyszywaniu wzorów na materiale za pomocą igły i nici. Do najbardziej rozpowszechnionych technik należą haft krzyżykowy, płaski, richelieu i koralikowy. W Polsce szczególną sławą cieszą się hafty z Podhala, Kaszub i Kurpi, rozpoznawalne dzięki regionalnym barwom i motywom. Kompozycja arkusika harmonijnie łączy czarno‑białą fotografię dokumentalną z barwnymi zbliżeniami efektów pracy rzemieślników, tworząc wizualną opowieść o procesie twórczym – od materiału po gotowy przedmiot. 

-Druciarstwo – mistrzostwo naprawy. Rzemiosło wywodzące się z Europy Środkowej, zwłaszcza ze Słowacji. Początkowo służyło do naprawy naczyń codziennego użytku, z czasem przekształcając się w wyspecjalizowaną sztukę użytkową. Techniki obejmują owijanie, skręcanie i splatanie drutu. W Polsce tradycje druciarstwa związane są głównie z regionami karpackimi, w tym Podkarpaciem i okolicami Tatr.

-Plecionkarstwo – siła natury w ludzkich dłoniach. Jedno z najstarszych rzemiosł, znane już w czasach prehistorycznych. Wykorzystuje naturalne materiały – wiklinę, słomę, trzcinę – do wyplatania koszy, mat i pojemników. Stosowane są m.in. sploty krzyżowe, spiralne i żeberkowe. Za główny ośrodek plecionkarstwa w Polsce uchodzi Rudnik nad Sanem, a także regiony Mazowsza i Wielkopolski.

-Koronkarstwo – delikatność zaklęta w nici. Sztuka tworzenia ażurowych wzorów z nici, rozwinięta w Europie w XVI wieku, zwłaszcza w Belgii i Francji. Wymaga ogromnej precyzji i cierpliwości. Najważniejsze techniki to koronka klockowa i igłowa. W Polsce szczególne znaczenie mają ośrodki w Koniakowie (koronka szydełkowa) oraz Bobowej (tradycyjna koronka klockowa).

Materiały wykorzystane w emisji „Ginące zawody” pochodzą ze zbiorów: Muzeum Historycznego w Bielsku‑Białej, Muzeum Etnograficznego w Krakowie, Muzeów Narodowych w Krakowie, Szczecinie i Warszawie, Narodowego Archiwum Cyfrowego, PAP S.A., FORUM Polskiej Agencji Fotografów oraz firmy Polskie Plecionkarstwo.